Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι το φαινόμενο που έγινε γνωστό ως «Zoom fatigue» φαίνεται να έχει σε μεγάλο βαθμό υποχωρήσει στο μεταπανδημικό εργασιακό περιβάλλον. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι διαδικτυακές συναντήσεις δεν θεωρούνται πλέον πιο εξαντλητικές από άλλους τύπους συναντήσεων για την πλειονότητα των εργαζομένων, αμφισβητώντας την υπόθεση ότι η ψηφιακή επικοινωνία είναι εγγενώς εξαντλητική. Επιπλέον όπως επισημαίνεται στη μελέτη, οι εργαζόμενοι έχουν πλέον προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της εξ αποστάσεως εργασίας.
Η απότομη μετάβαση στην εξ αποστάσεως εργασία κατά την περίοδο της COVID‑19 οδήγησε σε έντονη χρήση εργαλείων τηλεδιάσκεψης, προκειμένου να διατηρηθεί η λειτουργικότητα των οργανισμών. Εκείνη την περίοδο, πολλοί εργαζόμενοι ανέφεραν μια ασυνήθιστη κόπωση μετά από τις διαδικτυακές συναντήσεις. Το φαινόμενο αυτό καθιερώθηκε γρήγορα ως «Zoom fatigue». Προηγούμενες εμπειρικές μελέτες, που πραγματοποιήθηκαν στο αποκορύφωμα της πανδημίας, επιβεβαίωσαν αυτές τις αναφορές, καταγράφοντας συσχέτιση ανάμεσα στη συχνότητα των βιντεοκλήσεων και στα υψηλότερα επίπεδα καθημερινής κόπωσης των εργαζόμενων.
Ωστόσο, το εργασιακό περιβάλλον έχει αλλάξει σημαντικά σε σχέση με τις πρώτες ημέρες της πανδημίας. Για πολλούς εργαζομένους, οι διαδικτυακές συναντήσεις δεν αποτελούν πλέον μια αναγκαστική αντικατάσταση της δια ζώσης επικοινωνίας, αλλά έχουν εξελιχθεί σε ένα καθιερωμένο εργαλείο επαγγελματικής συνεργασίας. Οι ερευνητές της νέας μελέτης θέλησαν να διερευνήσουν αν η κόπωση που συνδέθηκε με τις βιντεοκλήσεις αποτελεί μόνιμο χαρακτηριστικό που συνδέεται με τη τεχνολογία ή εάν ήταν ένα παροδικό φαινόμενο της πανδημικής περιόδου. Στόχος τους ήταν να επικαιροποιήσουν τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα για την εξ αποστάσεως εργασία, επαναλαμβάνοντας μια μελέτη του 2022 στο πλαίσιο του 2024.
Η ερευνητική ομάδα συγκέντρωσε 125 εργαζομένους που απασχολούνταν τουλάχιστον 20 ώρες την εβδομάδα και συμμετείχαν τακτικά σε διαδικτυακές συναντήσεις. Οι συμμετέχοντες προέρχονταν από διαφορετικούς επαγγελματικούς κλάδους, όπως η επικοινωνία, οι υπηρεσίες και ο χώρος της υγείας. Σε διάστημα δέκα εργάσιμων ημερών, οι συμμετέχοντες συμπλήρωναν σύντομα ερωτηματολόγια τέσσερις φορές την ημέρα. Το απαιτητικό αυτό πρωτόκολλο παρήγαγε ένα εκτενές σύνολο δεδομένων, που κάλυπτε 590 εργάσιμες ημέρες και 945 ξεχωριστές συναντήσεις.
Η ανάλυση του εκτεταμένου αυτού συνόλου δεδομένων έδειξε ότι οι διαδικτυακές συναντήσεις δεν συνδέονταν με υψηλότερα επίπεδα κόπωσης σε σύγκριση με τις μη ψηφιακές συναντήσεις. Οι συμμετέχοντες δεν ανέφεραν ότι αισθάνονταν περισσότερο εξαντλημένοι ή πιο νυσταγμένοι μετά από μια βιντεοκλήση, σε σχέση με μια δια ζώσης συνάντηση ή μια τηλεφωνική επικοινωνία. Το εύρημα αυτό παρέμεινε σταθερό ακόμη και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη το επίπεδο κόπωσης που δήλωναν οι συμμετέχοντες πριν από την έναρξη κάθε συνάντησης.
Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης αν η εργασία από το σπίτι επηρέαζε τα αποτελέσματα. Η ανάλυση έδειξε ότι ο τόπος εργασίας δεν διαφοροποιούσε τη σχέση ανάμεσα στις διαδικτυακές συναντήσεις και την κόπωση. Αυτό υποδηλώνει ότι το περιβάλλον του home office δεν αποτελεί βασικό παράγοντα της εξάντλησης που είχε αρχικά συνδεθεί με τις βιντεοκλήσεις.
Η επιστημονική μελέτη δημοσιεύθηκε στο Journal of Occupational Health Psychology.
