Νέα έρευνα ενισχύει την υπόθεση ότι η νόσος Πάρκινσον μπορεί να ξεκινά στο έντερο και να επεκτείνεται στον εγκέφαλο, με τη συμβολή του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα ευρήματα ανοίγουν προοπτικές για νέες θεραπευτικές στρατηγικές, με στόχο την αντιμετώπιση της νόσου σε πολύ πρώιμο στάδιο.
Οι επιστήμονες υποστηρίζουν εδώ και χρόνια ότι η νόσος Πάρκινσον ενδέχεται να έχει αφετηρία το έντερο. Ένα βασικό στοιχείο που ενισχύει τη θεωρία αυτή είναι ότι από τις πρώτες εγκεφαλικές περιοχές που επηρεάζονται είναι ο ραχιαίος πυρήνας του πνευμονογαστρικού νεύρου, ο οποίος συνδέεται άμεσα με το γαστρεντερικό σύστημα. Παρότι η σύνδεση ήταν γνωστή, ο μηχανισμός με τον οποίο η νόσος εξαπλώνεται προς τον εγκέφαλο παρέμενε ασαφής.
Η νέα μελέτη, που πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια από ερευνητές του UK Dementia Research Institute στο University College London, δείχνει ότι κρίσιμο ρόλο στη διαδικασία παίζουν τα μακροφάγα του εντέρου. Πρόκειται για εξειδικευμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία λειτουργούν ως «πρώτη γραμμή άμυνας», εντοπίζοντας και καταστρέφοντας επιβλαβείς παράγοντες.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα μακροφάγα φαίνεται ότι εμπλέκονται στη μεταφορά τοξικών πρωτεϊνών από το έντερο προς τον εγκέφαλο. Η έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε στο Nature και χρηματοδοτήθηκε από την πρωτοβουλία Chan Zuckerberg Initiative, κατέδειξε ότι όταν μειώθηκε ο αριθμός των μακροφάγων στο έντερο, περιορίστηκε η εξάπλωση της τοξικής πρωτεΐνης και παρατηρήθηκε βελτίωση στα κινητικά συμπτώματα των ποντικιών.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα ευρήματα αυτά μπορούν να οδηγήσουν σε μια νέα θεραπευτική προσέγγιση για την Πάρκινσον, επιτρέποντας παρεμβάσεις πριν ακόμη εμφανιστούν τα χαρακτηριστικά κινητικά συμπτώματα της νόσου.
Στο επόμενο στάδιο, η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει να διερευνήσει πιο αναλυτικά τον τρόπο με τον οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να επηρεάζει αρνητικά τον εγκέφαλο και κατά πόσο αυτό μπορεί να αξιοποιηθεί για την ανάπτυξη νέων φαρμακευτικών στόχων. Παράλληλα, θα εξετάσουν τη δυνατότητα χρήσης δεικτών φλεγμονής στο αίμα ως εργαλείων για πρώιμη διάγνωση της νόσου Πάρκινσον.
