Η μακροζωία φαίνεται να επηρεάζεται πολύ περισσότερο από τα γονίδια απ’ όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «Science» δείχνει ότι έως και το 50% της διάρκειας ζωής ενός ανθρώπου μπορεί να καθορίζεται από τα γονίδιά του, ποσοστό υπερδιπλάσιο σε σχέση με προηγούμενες εκτιμήσεις.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα εξελιγμένο μαθηματικό μοντέλο που τους επέτρεψε να «αφαιρέσουν» εξωτερικές αιτίες θανάτου, όπως ατυχήματα και λοιμώξεις, ώστε να απομονώσουν την πραγματική επίδραση της γενετικής. Η ανάλυση βασίστηκε σε δεδομένα από μελέτες διδύμων, συγκρίνοντας μονοζυγωτικούς και διζυγωτικούς διδύμους για να εκτιμηθεί πόσο στενά συνδέεται η διάρκεια ζωής με το DNA.
Μέχρι σήμερα, οι περισσότερες μελέτες τοποθετούσαν την κληρονομικότητα της ανθρώπινης μακροζωίας στο 6%–25%, υποδηλώνοντας περιορισμένη γονιδιακή επίδραση. Ωστόσο, τα νέα ευρήματα ευθυγραμμίζονται περισσότερο με όσα παρατηρούνται σε άλλα θηλαστικά, αλλά και με τις ενδείξεις από οικογένειες με εξαιρετικά μεγάλη διάρκεια ζωής, υποδηλώνοντας ότι η συμβολή των γονιδίων είναι πιθανότατα πολύ μεγαλύτερη απ’όσο νομίζαμε.
Η ομάδα των ερευνητών, που περιλαμβάνει γενετιστές, γιατρούς και στατιστικολόγους, ανέπτυξε ένα μαθηματικό μοντέλο ικανό να «αφαιρεί» εξωγενείς παράγοντες θανάτου, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου δεν ήταν διαθέσιμη η ακριβής αιτία. Στο μοντέλο ενσωματώθηκαν δεδομένα από μεγάλες κοόρτες διδύμων στη Σουηδία, τη Δανία και τις ΗΠΑ, και σε κάθε περίπτωση η εκτιμώμενη κληρονομικότητα της διάρκειας ζωής προσέγγισε το 50%. Τα σύνολα δεδομένων αφορούσαν άτομα που είχαν γεννηθεί μεταξύ 1870 και 1935.
Ωστόσο, η προσέγγιση έχει και περιορισμούς. Το ιδανικό, σύμφωνα με τους ερευνητές, θα ήταν να υπάρχουν δεδομένα με ακριβείς αιτίες θανάτου, ώστε να γίνεται άμεση διάκριση μεταξύ ενδογενών και εξωγενών παραγόντων, χωρίς να χρειάζεται μοντελοποίηση. Τέτοια στοιχεία, όμως, δεν είναι διαθέσιμα για τις παλαιότερες γενιές.
Επιπλέον, το μοντέλο έχει δοκιμαστεί κυρίως σε άτομα βόρειας ευρωπαϊκής καταγωγής, λόγω έλλειψης αντίστοιχων δεδομένων από άλλους πληθυσμούς. Η σύγχρονη καταγραφή υγείας και οι νεότερες βάσεις δεδομένων ενδέχεται στο μέλλον να επιτρέψουν πιο ολοκληρωμένες και αντιπροσωπευτικές αναλύσεις.
