Η σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) συνήθως διαγιγνώσκεται όταν εμφανιστούν σαφή νευρολογικά συμπτώματα, όπως διαταραχές στην όραση ή την ισορροπία. Ωστόσο, νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας (UBC) υποστηρίζει ότι η νόσος μπορεί να έχει ξεκινήσει πολλά χρόνια νωρίτερα, με πιο ήπια και γενικά σημάδια.
Στη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο JAMA Network Open, αναλύθηκαν δεδομένα υγείας άνω των 12.000 ατόμων στη Βρετανική Κολομβία, εξετάζοντας τις ιατρικές επισκέψεις έως και 25 χρόνια πριν από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι τελικά ανέπτυξαν ΣΚΠ είχαν αυξημένη χρήση υπηρεσιών υγείας ήδη από 15 χρόνια πριν τη διάγνωση.
Η ανάλυση περιλάμβανε επισκέψεις σε παθολόγους, ειδικούς ιατρούς, τμήματα επειγόντων και διαγνωστικές εξετάσεις. Τα ευρήματα δείχνουν μια σταδιακή επιδείνωση, με τους ασθενείς να αναζητούν επανειλημμένα ιατρική βοήθεια για συμπτώματα που συχνά θεωρούνται μη ειδικά, όπως κόπωση, πονοκέφαλος, πόνος, άγχος και κατάθλιψη.
Συγκεκριμένα, 15 χρόνια πριν από τη διάγνωση παρατηρήθηκε αύξηση επισκέψεων σε γιατρούς για γενικά συμπτώματα, 12 χρόνια πριν σε ψυχιάτρους, ενώ 8 έως 9 χρόνια πριν αυξήθηκαν οι επισκέψεις σε νευρολόγους και οφθαλμίατρους, συχνά για θολή όραση ή οφθαλμικό πόνο. Τα τελευταία τρία έως πέντε χρόνια πριν τη διάγνωση καταγράφηκε σημαντική αύξηση επισκέψεων σε τμήματα επειγόντων και απεικονιστικές εξετάσεις, με κορύφωση τον τελευταίο χρόνο.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν μια μακρά «προδρομική» φάση της νόσου, κατά την οποία η ΣΚΠ εξελίσσεται χωρίς να έχει ακόμη εκδηλωθεί με τα κλασικά συμπτώματα. Αν και τονίζεται ότι η πλειονότητα των ανθρώπων με γενικά συμπτώματα δεν θα αναπτύξει ΣΚΠ, η κατανόηση αυτής της φάσης μπορεί να συμβάλει στο μέλλον σε πιο έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση.
Η έγκαιρη αναγνώριση πιθανών προειδοποιητικών ενδείξεων θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για νέες στρατηγικές παρακολούθησης, πρόληψης και ανάπτυξης βιοδεικτών, βελτιώνοντας μακροπρόθεσμα την πορεία των ασθενών.
